Dört harfli en anlamlı, yokluğunu en çok hissedeceğimiz kelime anne'dir.Uğramasanda öylece yerinde kalsın, kırılmasın, karşılık beklemesin isteriz.Zaten böyle bir niyet içinde değildir onlar.Korumacı, duacı, şifacıdır onlar.Kaç kere gittiğini hatırlamazsın kanadını sardırmak için.Her seferinde ilk gittiğin gün gibidir sarar seni.Elleri, hep istediğinde ellerinde olsun istersin, onun istediği zamanda yanında olamasanda.Benim dersin, benim annem...
Annem dediğimde düğümleniyor boğazım.Çaresizlikte tevekkülü, yoksullukta şükrü, sabrı, teslim olmayı öğretendir annem.Allaha sığınmanın huzurunu öğretende odur.Saklardı, gizlerdi çektiği zorlukları bilmezdi kimse.Nasıl bir hayat yaşıyor, ne veriyor ne alıyor,ne katıyor ne eksiltiyor hepsi bir gizemdi annemde.Gülen gözlerinde bir hüzün olduğunu bilirdim.Annem gözleri dolunca bulunduğu yerden kaçandır.
23 Ocak 2013 Çarşamba günü annem annesini kaybetti.Anneannemiz hakkın rahmetine kavuştu.Başka bir şehirde yaşaması nedeniyle malesef çok sıcak ilişkiler kuramadığım anneannemin ölümü elbette çok üzdü hepimizi.Ama birisi vardıki evimizde artık kanadı kırıktı.Bir tarafı eksikti.Gözleri hep buğuluydu.Metanetli duruşu, kabul edişi bile üzüyordu beni.Annem çok üzgün ve ben mutlu olabilmesi için hiç bir şey yapamıyorum.Annem annesini kaybetti ve bizden dilediği tekşey annem için dua edindi.Menfaat gütmeden evlatlarını seven, saran tüm anneler ve canım annem Allah sizinle olsun.
Cok guzel yazmissiniz bir zamamlar cok uzaklardayken simdi bir nefes kadar yakin mesafedeyim ama annemi cok az goruyorum.bu yaziyi okuduktan hemen yanina gidip onu sarmak opmek doyasiya icime cekmek istedim kokusunu benim canim anam çilekes anam Allah seni basimizdan eksik etmesin insallah cok uzun omurlu olursun
YanıtlaSil